Σε μία ιδιαίτερη αναδρομή στην περσινή σεζόν της ΑΕΚ προχώρησε ο Μάρκο Νίκολιτς, μιλώντας στο ΑΕΚ TV για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, την ευρωπαϊκή πορεία της Ένωσης, αλλά και τη σχέση που έχει αναπτύξει με τον κόσμο της ομάδας.
Οι δηλώσεις του Σέρβου τεχνικού προβλήθηκαν στην εκπομπή πριν από την αναμέτρηση με τη Μάντσεστερ Σίτι, με τον ίδιο να στέκεται ιδιαίτερα στο σύνθημα «Fight, Believe, Never Give Up», το οποίο έχει πλέον συνδεθεί με τη φιλοσοφία του και τους φιλάθλους των «κιτρινόμαυρων».
Ο Μάρκο Νίκολιτς αναφέρθηκε με υπερηφάνεια στα επιτεύγματα της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου, τονίζοντας, ωστόσο, ότι υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο για τον ίδιο.
Πρόκειται για τη σύνδεση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην ομάδα και τον κόσμο της μέσα από το σύνθημα «Fight, Believe, Never Give Up», το οποίο, όπως εξήγησε, προέκυψε αυθόρμητα και όχι από κάποια προετοιμασμένη ομιλία.
Μάλιστα, ο προπονητής της Ένωσης αποκάλυψε ότι συναντά καθημερινά φιλάθλους που φορούν μπλουζάκια με τη συγκεκριμένη φράση, κρατούν πανό ή ακόμη και την έχουν κάνει τατουάζ.
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Μάρκο Νίκολιτς:
«Κοίτα, φυσικά και είμαι περήφανος που κατακτήσαμε το πρωτάθλημα, που παίξαμε στην Ευρώπη, που πετύχαμε ιστορικά αποτελέσματα και σπάσαμε πολλά ρεκόρ. Δεν ξέρω καν πόσα είναι. Δεν τα μετράω. Συνήθως εσύ ήσουν αυτός που μου τα υπενθύμιζες κατά τη διάρκεια της σεζόν. Γιατί πολλές φορές ούτε εγώ καταλάβαινα τι ακριβώς πετυχαίναμε. Ομως, τώρα που κοιτάζω πίσω, υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο είμαι πιο περήφανος από οτιδήποτε άλλο. Γιατί αυτά τα λόγια βγήκαν πραγματικά από την καρδιά μου, από το στομάχι μου. Ποτέ δεν προετοιμάζω τις ομιλίες μου.
Λέω απλώς αυτό που νιώθω εκείνη τη στιγμή. Κι όμως, αυτά τα λόγια κατάφεραν με κάποιον τρόπο να συνδέσουν προσωπικά και την ομάδα με τους φιλάθλους. Συναντώ ανθρώπους κάθε μέρα στον δρόμο. Φορούν μπλουζάκια με αυτό το σύνθημα (σ.σ Fight, Believe and Never Give Up). Κρατούν πανό στα γήπεδα. Κάποιοι έχουν κάνει ακόμη και τατουάζ. Και όλοι μου λένε το ίδιο πράγμα κάτι που με κάνε πιο περήφανο από οτιδήποτε έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα: “Αυτή είναι η ΑΕΚ. Κόουτς, αυτή είναι η ΑΕΚ, αυτή είναι η ΑΕΚ”, ανέφερε και συνέχισε λέγοντας:
«Προφανώς, αυτά τα λόγια που βγήκαν από την καρδιά μου, δημιούργησαν μια άμεση σύνδεση με τους φιλάθλους και την ιστορία της ΑΕΚ γιατί ο κόσμος ένιωσε ότι εκφράζουν αυτό που πραγματικά είναι ΑΕΚ. Και όπως είπα, αυτό είναι για το οποίο είμαι πιο περήφανος ακόμη και από την κατάκτηση του πρωταθλήματος ή οποιαδήποτε άλλη επιτυχία».
Η ευρωπαϊκή πορεία και η ιδιαίτερη στιγμή μετά τη Ράγιο
Ο τεχνικός της Ένωσης στάθηκε επίσης στην πορεία μέχρι τα προημιτελικά του Conference League και στη στήριξη που εισέπραξε η ομάδα από τους φιλάθλους της.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ατμόσφαιρα που επικράτησε στην Allwyn Arena μετά την αναμέτρηση με τη Ράγιο Βαγιεκάνο, αλλά και στα λόγια που είπε στους ποδοσφαιριστές του αμέσως μετά το τέλος του παιχνιδιού.
Στην ερώτηση «Τι είπατε στους παίκτες σε αυτόν τον κύκλο αμέσως μετά το τέλος του αγώνα με τη Ράγιο;», απάντησε:
«Οταν ένιωσα αυτό το κλίμα, αυτή την ατμόσφαιρα, αυτή την υποστήριξη τους είπα λίγα λόγια. Δεν ήταν μεγάλη ομιλία, αλλά λίγα λόγια. Δεν θυμάμαι τώρα ακριβώς τι είπα, γιατί, όπως σας έχω πει, δεν το προετοίμασα. Βγήκε από καρδιάς. Ομως, τους είπα περίπου ότι το ευρωπαϊκό μας ταξίδι ήταν εντυπωσιακό, ότι πρέπει να είναι περήφανοι γι’ αυτό και να καταλάβουν αυτή τη στήριξη, την ενέργεια του γηπέδου, να τη δεχθούν μέσα τους και να την ανταποδώσουν στους φιλάθλους την Κυριακή, κάτι τέτοιο.
Ομως, η ευρωπαϊκή μας πορεία ήταν εντυπωσιακή. Νομίζω παίξαμε 16 αγώνες στην Ευρώπη. Ηταν μια καταπληκτική διαδρομή. Ημασταν η ομάδα με τα περισσότερα γκολ στη League Phase του Conference League που ήταν επίσης πολύ εντυπωσιακό στατιστικό για εμένα, γιατί λέει πολλά για το ποδόσφαιρο που παίζουμε. Και το τελευταίο παιχνίδι εδώ (σ.σ στην Allwyn Arena), ακόμη κι αν ήταν νοκ άουτ ήταν άλλο ένα σημείο της σεζόν που είπα ότι σίγουρα θα γινόμασταν πρωταθλητές στο τέλος. Παρότι ήταν διαφορετική διοργάνωση. Γιατί; Επειδή μόλις έληξε το παιχνίδι, το ίδιο δευτερόλεπτο όλο το γήπεδο άρχισε να χειροκροτεί, έδωσε απόλυτη στήριξη στην ομάδα χωρίς καμία αμφιβολία.
Υπήρχαν τόσα συνθήματα, οι παίκτες έκαναν τον γύρο του γηπέδου και συνέβη κάτι που σπάνια βλέπουμε στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Η αντίπαλη ομάδα μας έδωσε αναγνώριση με το χειροκρότημά της σχηματίζοντας ουσιαστικά μια αψίδα καθώς περπατούσε προς αυτούς και τους οπαδούς τους. Αυτός είναι ο πρώτος μας στόχος. Και μου αρέσει να πηγαίνω στόχο – στόχο».
