Η Warrington Wolves RL είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος ράγκμπι με έδρα το Warrington της Αγγλίας που αγωνίζεται στη Super League.

Παίζουν στο Halliwell Jones Stadium, έχοντας μετακομίσει εκεί από το Wilderspool το 2003.

Ο Warrington είναι ένας από τους αρχικούς είκοσι δύο συλλόγους που σχημάτισαν την Northern Rugby Football Union το 1895 και ο μόνος που έχει παίξει κάθε σεζόν στην κορυφαία κατηγορία.

Έχουν το παρατσούκλι "The Wire" σε σχέση με τη βιομηχανία σύρματος στην πόλη. Το Warrington έχει τοπικές αντιπαλότητες με τους Widnes, St. Helens και Wigan.

Έχουν κερδίσει τρία πρωταθλήματα Λιγκ και είναι η τέταρτη πιο επιτυχημένη ομάδα στο Challenge Cup με οκτώ νίκες, πίσω από τις Γουίγκαν, Σεντ Χέλενς και Λιντς.

Η πιο επιτυχημένη σεζόν τους ήρθε το 1953–54 όταν ολοκλήρωσαν ένα Πρωτάθλημα και Challenge Cup «Διπλό», νικώντας τη Χάλιφαξ δύο φορές σε διάστημα τεσσάρων ημερών για να κερδίσουν πρώτα το Challenge Cup με 8–4 σε έναν επαναληπτικό στο Odsal και μετά να κατακτήσουν το Πρωτάθλημα με 8–7 στο Maine Rd.

Ο τρέχων προπονητής του συλλόγου είναι ο Τόνι Σμιθ, ο οποίος προσχώρησε τον Μάρτιο του 2009. Από τη σεζόν του 2015, την αρχηγία κατέχει ο Μπεν Γουέστγουντ, δεύτερος σειρήνας.

Η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1879, το ποδόσφαιρο ράγκμπι παιζόταν σίγουρα στην πόλη πριν από αυτήν την ημερομηνία και υπήρχε ένας παλαιότερος σύλλογος με το ίδιο όνομα.

Κάτω από τον τίτλο «Υπαίθρια αθλήματα – Ποδόσφαιρο», ο Widnes Guardian της 25ης Ιανουαρίου 1873 αναφέρει ένα πρόσφατο παιχνίδι μεταξύ Warrington και Wigan στο ανώνυμο γήπεδο του πρώτου.

Στις 6 Δεκεμβρίου 1873, η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε λεπτομέρειες για ένα τοπικό ντέρμπι μεταξύ Warrington και Zingari και τις επόμενες εβδομάδες υπήρχαν αγώνες με Sale και Free Wanderers.

Επειδή τα σωζόμενα αρχεία από εκείνη την εποχή είναι αποσπασματικά, δεν είναι δυνατόν να πούμε με βεβαιότητα τι απέγινε αυτό το κλαμπ του Warrington.

Η Warrington Zingari ιδρύθηκε το 1879 από τον Timothy Grix του Chatburn. Η επιτροπή του νεοσύστατου συλλόγου κατάφερε να χρησιμοποιήσει ένα γήπεδο μπροστά στην οδό Sankey.

Τα κεντρικά γραφεία του συλλόγου ήταν στο ξενοδοχείο White Hart στην οδό Sankey. Ο πρώτος αγώνας ήταν ένας εκτός έδρας αγώνας εναντίον της ομάδας Walton που παίχτηκε στο Rice Field στο Λίβερπουλ στις 18 Οκτωβρίου 1879.

Ο Γουόλτον κέρδισε με τρία γκολ προς το μηδέν. Το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι στη Sankey Street για τον σύλλογο ήταν εναντίον του Oughtrington, με τον Warrington να κερδίζει την πρώτη του νίκη με διαφορά τρία προς ένα γκολ.

Στην πρώτη τους σεζόν η Warrington έπαιξε 11 παιχνίδια, κέρδισε 7, έχασε 2 και ισοπαλία 2.

Ένα χρόνο αργότερα, η The Warrington Guardian αγόρασε τη γη στην Sankey Street για τα νέα της γραφεία και ο σύλλογος αναγκάστηκε να μετακομίσει σε ένα νέο γήπεδο στο Wilderspool.

Ένας άλλος τοπικός σύλλογος, ο Padgate Excelsior συγχωνεύτηκε με τον Warrington το 1881–82 για να σχηματίσει μια αντιπροσωπευτική πλευρά της πόλης.

Μετά από μια σεζόν στο Wilderspool Road, ο σύλλογος απέκτησε άλλο ένα γήπεδο στο Slutchers Lane. Ένα χρόνο αργότερα, ο Warrington επέστρεψε στην οδό Sankey για να παίξει σε ένα χωράφι πίσω από το ταχυδρομείο της πόλης.

Το 1883–84, μετακόμισαν για τέταρτη φορά, αυτή τη φορά πίσω στο Wilderspool Road, με το νέο γήπεδο να βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το προηγούμενο γήπεδο.

Το 1884–85, ο Γουόρινγκτον ενισχύθηκε ξανά όταν ο σύλλογος Γουόρινγκτον Γουόντερερς εντάχθηκε στην πλευρά της πόλης. Το 1886, ο σύλλογος κέρδισε τα πρώτα του ασημικά, το South West Lancashire και το Border Towns Trophy.

Στις 28 Αυγούστου 1895, η Επιτροπή αποφάσισε να ενωθεί με 21 άλλους συλλόγους σε όλο το Lancashire και το Yorkshire για να σχηματίσουν μια νέα «Northern Union» και παραιτήθηκε από το RFU.

Το 1900–01, ο Warrington έφτασε στον τελικό του Challenge Cup, αντιμετωπίζοντας τον Batley. Ένα πλήθος 29.000 προσήλθε στο Λιντς για να δει τον Γουόρινγκτον να μάχεται σκληρά αλλά να νικιέται από δύο προσπάθειες στο μηδέν.

Ο Warrington εμφανίστηκε επίσης στο μετονομασμένο South West Lancashire Cup εναντίον του Leigh δύο ημέρες αργότερα.

Το σκληρό παιχνίδι κόντρα στην Μπάτλεϊ άφησε τους παίκτες του Γουόρινγκτον και ο αγώνας έληξε ισόπαλος 0–0, ο επαναληπτικός δεν έγινε ποτέ.

Το 1903-04, ο Warrington νίκησε το Bradford Northern σε έναν επαναληπτικό ημιτελικό για να κερδίσει μια θέση στον τελικό του Challenge Cup. Ο Γουόρινγκτον έκανε καλή εμφάνιση απέναντι στη Χάλιφαξ αλλά έχασε με 8-3.

Το 1904–05, ο Warrington κέρδισε τη Hull Kingston Rovers με 6–0 και κέρδισε τον τελικό του Challenge Cup μπροστά σε ένα κοινό 19.638.

Το 1908, 14 Νοεμβρίου, η πρώτη ομάδα του Αυστραλιανού πρωταθλήματος ράγκμπι που περιοδεύει επισκέπτεται το Warrington. Οι καγκουρό ξεκίνησαν μια τεράστια εξάμηνη περιοδεία στη Βρετανία με 45 αγώνες.

Ο συγχρονισμός τους δεν ήταν καλός, καθώς η βόρεια Αγγλία χτυπήθηκε από απεργίες στα βαμβακερά, που επηρέασαν άσχημα τους παρευρισκόμενους καθώς οι θαυμαστές δεν είχαν την πολυτέλεια να παρακολουθήσουν τους πρωτοπόρους Αυστραλούς.

Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 1908 ο Warrington έπαιξε τους καγκουρό.

Ο Warrington κέρδισε το ματς 10' 3 με τον Jackie Fish ο ήρωας να σκοράρει τη μία προσπάθεια και τους Ike Taylor το άλλο, Fish και George Dickenson να σκοράρουν από ένα γκολ ο καθένας. Ένα πλήθος 5.000 παρακολούθησε τον αγώνα στο Wilderspool.

Η ομάδα του Warrington εκείνη την ημέρα ήταν οι Jimmy Tilley, Jackie Fish, George Dickenson, Ike Taylor, L.

Treharne, Ernie Brookes, John Jenkins, Billy Dowell, Alf Boardman, Billy O'Neill, George Thomas, Peter Boardman και John Willie Chester.

Οι Αυστραλοί επέστρεψαν στο Wilderspool για "εκδίκηση" αργότερα στην περιοδεία, αλλά οι προσπάθειες των Fish και Jenkins κέρδισαν τους 'Wirepullers' μια ισοπαλία 8' 8.

Δύο μέλη της ομάδας του Καγκουρό, ο Νταν Φρόουλι και ο Λάρι Ο'Μάλεϊ υπέγραψαν αργότερα στη Γουόρινγκτον και έπαιξαν την επόμενη σεζόν στο Γουίλντερσπουλ.

Ο Γουόρινγκτον έχει το καλύτερο ρεκόρ από οποιαδήποτε ομάδα συλλόγου απέναντι στους περιοδεύοντες Καγκουρό με οκτώ νίκες και μία ισοπαλία από δεκαέξι αγώνες.

Το 1913, τον 5ο τελικό του Challenge Cup, ο Warrington έφτασε στον πέμπτο τελικό του Challenge Cup, με νίκες επί των Keighley, Hull KR, Salford και Dewsbury.

Ο Τελικός χάθηκε με 9–5 από την πανίσχυρη ομάδα των «All-Stars» της Χάντερσφιλντ.

Ο Warrington σκόραρε πρώτος μέσω μιας προσπάθειας του Bradshaw που μετατράπηκε από τον Jolley και έδωσε μια υπέροχη εμφάνιση σε αυτό που θεωρήθηκε ως ο καλύτερος τελικός Κυπέλλου της προπολεμικής εποχής.

Μια απογοητευτική σεζόν πρωταθλήματος είχε δει τον Warrington να τερματίζει 18ος, το χαμηλότερο επίπεδο πριν από τον Μεγάλο Πόλεμο. Έτσι, οι παραστάσεις του Challenge Cup ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα.

Ο Γουόρινγκτον έκλεισε για τη σεζόν 1915-16, αλλά ξανάρχισε να παίζει το 1916 μετά την εισαγωγή της επιστράτευσης που σήμαινε ότι δεν θα κατηγορούνταν ότι εμπόδιζε τους άνδρες από τον εθελοντισμό για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.