Ο Γκριγκόνις άνοιξε τα χαρτιά του για την τετραετία που πέρασε στον Παναθηναϊκό, μιλώντας για πρώτη φορά τόσο αναλυτικά για όσα έζησε εντός και εκτός παρκέ.
Σε μία ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη προχώρησε ο Γκριγκόνις, κάνοντας έναν μεγάλο απολογισμό της τετραετούς παρουσίας του στον Παναθηναϊκό από το 2022 έως το 2026.
Ο 32χρονος Λιθουανός, ο οποίος επέστρεψε το καλοκαίρι στη Ζάλγκιρις Κάουνας, μίλησε στο επίσημο μέσο της ομάδας για την κατάκτηση της EuroLeague, τη σχέση του με τον Έργκιν Αταμάν, τον αγωνιστικό του ρόλο και τη μεγάλη περιπέτεια που πέρασε με τη μέση του.
Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει με μία φράση ολόκληρη την παρουσία του στην Αθήνα, η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική: «Οργανωμένο χάος».
Στη συνέχεια εξήγησε τι εννοούσε, κάνοντας αναδρομή από την εξαιρετικά δύσκολη πρώτη σεζόν μέχρι την κατάκτηση της EuroLeague:
«Η πρώτη χρονιά (2022-23) ήταν ενδιαφέρουσα. Είναι εύκολο να μιλάς γι’ αυτή από τη σημερινή οπτική. Εκείνη την εποχή, φυσικά, ήταν δύσκολα. Όλοι στα αποδυτήρια τσακώνονταν, έλεγαν πράγματα ο ένας στον άλλον. Ο προπονητής έκοβε παίκτες από την ομάδα. Οι ίδιοι οι οπαδοί μας μάς έβριζαν. Έφτυναν. Περπατούσες στον δρόμο και ο κόσμος σού έλεγε πράγματα.
Και μετά, την επόμενη χρονιά, σε κουβαλούν στους ώμους τους επειδή κατακτήσαμε τη EuroLeague. Λέμε ότι το Κάουνας είναι φανατικό με τη Ζάλγκιρις, αλλά εκεί είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Ολόκληρη η αθλητική κουλτούρα τους ζει και αναπνέει γι’ αυτό. Φυσικά, η τοπική αγορά είναι μεγαλύτερη και υπάρχει περισσότερος κόσμος. Είναι πραγματικά τρελοί με αυτό. Δεν χρειάζονται καν μπίρα για να γίνουν έτσι – έτσι είναι από τη φύση τους.Εκείνη η περίοδος ήταν μία από τις καλύτερες της καριέρας μου».
Ο Γκριγκόνις αναφέρθηκε και στο καλοκαίρι κατά το οποίο ο Παναθηναϊκός άλλαξε σε μεγάλο βαθμό το ρόστερ του, αποκαλύπτοντας ότι είχε ενημερωθεί πως μπορούσε να αποχωρήσει.
«Μου είπαν κι εμένα ότι ήμουν ελεύθερος να φύγω, αλλά είχα συμβόλαιο, οπότε είπα: “Κάντε ό,τι θέλετε”. Αργότερα, μου είπαν ξανά ότι ήμουν ελεύθερος να φύγω. Και επέστρεψα ξανά. Υπήρχαν πολλοί τραυματισμοί στην αρχή της σεζόν. Θυμάμαι ότι έλειπαν ο Μήτογλου, ο Παπαπέτρου και ο Ερνανγκόμεθ. Κατέληξα να παίζω 35 λεπτά ανά αγώνα. Έτσι συμβαίνουν αυτά στον αθλητισμό – βάζεις τα πρώτα σου σουτ και όλοι σου λένε πόσο καλός είσαι. Μετά συνεχίζεις να παίζεις».
Καθοριστική για την πορεία εκείνης της ομάδας, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν και η άφιξη του Κέντρικ Ναν.
«Μετά ήρθε ο Ναν και μας πήγε σε άλλο επίπεδο. Έτσι ενωθήκαμε ως ομάδα – χωρίς κανόνες, χωρίς τίποτα. Απλώς έτσι συνέβη. Θυμάμαι ότι πηγαίνοντας στο Final Four ήμασταν πεπεισμένοι ότι θα το κατακτήσουμε. Ακόμη και όταν βρεθήκαμε 15 πόντους πίσω από τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό, όλοι εξακολουθούσαν να είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουμε. Γι’ αυτό λέω ότι εξαιτίας αυτής της μίας στιγμής δεν μετανιώνεις που ήσουν τραυματίας ή που δεν έπαιζες. Τα αναπληρώνει όλα».
Οι αιχμές για τον Αταμάν
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν όσα ανέφερε ο Λιθουανός για τη σχέση του με τον Έργκιν Αταμάν, υποστηρίζοντας ότι ο Τούρκος τεχνικός διατηρεί απόσταση από τους παίκτες του.
«Θα ήθελα να μου βρείτε έστω έναν παίκτη που έχει σχέση μαζί του. Αποστασιοποιείται εντελώς από τους παίκτες. Αυτή είναι η θέση που επιλέγει να έχει. Δεν υπάρχει καθόλου επικοινωνία».
Μεγάλο μέρος της συνέντευξης αφορούσε και την περιπέτεια που πέρασε με τη μέση του, με τον Γκριγκόνις να περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης.
«Ξέρεις, όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, αυτή η επιλογή υπάρχει πάντα. Ήταν χάος. Κανείς δεν οργάνωσε σωστά την αποκατάστασή μου, οπότε έπρεπε να ταξιδεύω μόνος μου συνέχεια στη Γερμανία. Πριν από την επέμβαση ήμουν ουσιαστικά παράλυτος. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα και δεν μπορούσα να πετάξω στη Γερμανία. Έπρεπε να χειρουργηθώ εκεί. Στη συνέχεια υπήρχαν διαφωνίες. Ο γιατρός μου έλεγε ένα πράγμα, ο δικός τους γιατρός έλεγε κάτι άλλο. Ο τραυματισμός υποτροπίασε. Μέχρι τότε μπορούσα να πετάξω στη Γερμανία και πέρασα ολόκληρο το καλοκαίρι εκεί».
Στη συνέχεια, πάντως, όπως εξήγησε, τα πράγματα άρχισαν να βελτιώνονται:
«Μετά ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε έναν Έλληνα φυσιοθεραπευτή, με τον οποίο είχα συνεργαστεί και στη Ρωσία. Είχε δουλέψει επίσης υπό τον Σάρας στη Φενέρμπαχτσε. Είναι πραγματικά πολύ καλός ειδικός. Συνέχισα την αποκατάστασή μου μαζί του και ενεπλάκη επίσης ο Κέστας, ο οποίος δουλεύει και με τη Ζάλγκιρις. Άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα μόλις τον Ιανουάριο της περασμένης χρονιάς. Τότε ήταν που άρχισα επιτέλους να νιώθω ότι όλα ήταν ξανά δυνατά. Χρειάστηκε πολύς χρόνος».
Παρά τις ενστάσεις του για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η αποκατάστασή του, ξεκαθάρισε ότι διατηρούσε καλές σχέσεις με τη διοίκηση.
«Κανείς δεν το πήρε πραγματικά προσωπικά. Μου είπαν: “Αν θέλεις, μείνε”. Τυπικά θα έπρεπε να έχω συμβόλαιο μαζί τους και φέτος. Αν ήθελα, μπορούσα να ψάξω για άλλη ομάδα. Από τη δική τους πλευρά, όλα αντιμετωπίστηκαν με καλή πίστη. Σίγουρα έχω καλή σχέση με τον αθλητικό διευθυντή του Παναθηναϊκού και με τον ιδιοκτήτη του συλλόγου επίσης. Δεν υπήρχαν προβλήματα. Εκείνη την περίοδο, φυσικά, είχα τσακωθεί με τον γιατρό της ομάδας. Δεν μπορείς να κάνεις τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Σε αντίθεση με τη Ζάλγκιρις, στην Ευρώπη συχνά αντιμετωπίζουν την επιλογή γιατρών και φυσιοθεραπευτών υπερβολικά επιπόλαια».
Όσο για το δέσιμό του με τον Παναθηναϊκό μετά την κατάκτηση της EuroLeague, πρόσθεσε:
«Βλέπεις, από τη στιγμή που έχεις γράψει ιστορία με τον Παναθηναϊκό και έχεις βάλει αυτό το αστέρι στη φανέλα, ο κόσμος σε κοιτάζει διαφορετικά. Πραγματικά το ένιωσα προσωπικά. Ο κόσμος μού έδειξε πολλή αγάπη. Όταν κερδίζεις, σου δίνουν αυτή την αίσθηση ότι μπορείς να μείνεις εκεί και όλα θα πάνε καλά. Εξάλλου, ήθελα ακόμη να προσπαθήσω άλλη μία φορά. Να έχω έναν ρόλο στον οποίο είσαι σημαντικός, αντί απλώς να βρίσκεσαι εκεί και να εισπράττεις έναν μισθό».
Ο Γκριγκόνις στάθηκε και στην επιστροφή του στην αγωνιστική δράση, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε φτάσει ακόμη στο επίπεδο ετοιμότητας που χρειαζόταν.
«Όταν μπήκα στο παρκέ σε εκείνο το σημείο, σίγουρα δεν ήμουν ακόμη έτοιμος. Χρειαζόμουν σταδιακή επιστροφή. Έχω βρεθεί σε πολλά μέρη όπου κανείς δεν πρόκειται να περιμένει μέχρι να είσαι 100% υγιής. Αν είσαι στο 70% και μπορείς να τρέξεις και να σουτάρεις, περιμένουν να μπεις στο παρκέ και να παίξεις. Δεν ήμουν ακόμη έτοιμος και ίσως αυτό λειτούργησε εναντίον μου, επειδή όλοι περίμεναν ότι θα επιστρέψω μετά από έναν χρόνο χωρίς να παίζω και αμέσως θα είμαι καλά. Παρόμοιο ήταν και αυτό που συνέβη με τον Λεσόρ. Αργότερα χρειάστηκε και νέα επέμβαση. Ο σύλλογος χειρίστηκε άσχημα πολλές καταστάσεις τραυματισμών. Νομίζω ότι το καταλαβαίνουν και οι ίδιοι. Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, οπότε τώρα θα πρέπει να είναι καλύτερα».
Ο περιορισμένος ρόλος του στην τελευταία του σεζόν αποτέλεσε ένα ακόμη θέμα της συζήτησης, με τον ίδιο να επανέρχεται στον τρόπο λειτουργίας του Αταμάν.
«Να μιλήσω με ποιον; Όχι. Δεν λειτουργεί έτσι με τον Αταμάν. Είσαι εκεί και απλώς σκέφτεσαι ότι θα βοηθήσεις στην προπόνηση. Θα βοηθήσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν σε χρειαστούν, θα σε καλέσουν. Υπήρχαν φορές που οδηγούσες για να επιστρέψεις σπίτι μετά την προπόνηση και δεχόσουν τηλεφώνημα: “Έλα στο αεροδρόμιο. Θα χρειαστεί να πετάξεις για το παιχνίδι”.
Ή έφτανες στα αποδυτήρια και, 25 λεπτά πριν από το παιχνίδι, σου έφερναν τη φανέλα σου και σου έλεγαν ότι σε χρειάζονταν. Υπήρχαν τέτοιες καταστάσεις. Δεν νομίζω ότι θα υπάρχει κάτι που να πλησιάζει σε αυτό με τον Ζέλικο. Υπήρχαν πολλά τέτοια οργανωτικά ζητήματα. Εγώ το έβλεπα ως εξής: “Είμαι εδώ και θα προσπαθήσω να κάνω τη δουλειά μου”. Το συμβόλαιό μου λέει ότι πρέπει να βοηθάω την ομάδα. Φυσικά, παραπονέθηκα αρκετά και εξέφρασα την άποψή μου, αλλά όποτε με χρειάζονταν, ήμουν έτοιμος».
Τέλος, ο Γκριγκόνις εξήγησε τι θεωρεί ότι έκανε εκείνη την ομάδα του Παναθηναϊκού να λειτουργήσει και τελικά να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.
«Όταν κερδίσαμε, αυτό που λειτούργησε για εμάς ήταν ότι είχαμε καινούργιο προπονητή και πολλούς καινούργιους παίκτες. Με κάποιον τρόπο βρήκαμε τους ρόλους μας και κανείς δεν προσπάθησε να περιπλέξει τα πράγματα. Ο ένας ήταν εκεί για να σουτάρει. Κάποιος άλλος περίμενε την μπάλα όταν ένας συμπαίκτης του πήγαινε προς το καλάθι. Άλλος αμυνόταν. Κάποιος άλλος έκανε καλά σκριν και έπαιρνε ριμπάουντ. Όλοι γνώριζαν τον ρόλο τους. Φυσικά, η φυσική κατάσταση έχει επίσης σημασία. Πρέπει να ξέρεις πότε θα φτάσεις στην καλύτερή σου κατάσταση. Αυτά είναι τα σημαντικότερα πράγματα».
Ο Λιθουανός πρόσθεσε:
«Το να φροντίζεις ώστε όλοι να γνωρίζουν τον ρόλο τους και να μην αρχίζουν να κάνουν περισσότερα πράγματα απ’ όσα πρέπει είναι μεγάλη ικανότητα για έναν προπονητή. Χρειάζεσαι επίσης παίκτες με καλό χαρακτήρα, επειδή κάποιος θα είναι δυσαρεστημένος και θα πρέπει να θυσιαστεί για την ομάδα».
