Ο Πρέλεβιτς άνοιξε το κεφάλαιο της νέας εποχής του ΠΑΟΚ, κάνοντας αναδρομή στις δύσκολες περιόδους του συλλόγου και μιλώντας για τις προοπτικές που δημιουργούνται πλέον στη Θεσσαλονίκη.
Για τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στον ΠΑΟΚ μετά την έλευση του Τέλη Μυστακίδη μίλησε ο Πρέλεβιτς, σε συνέντευξή του στο «BasketballSphere».
Η εμβληματική μορφή του «Δικεφάλου του Βορρά» αναφέρθηκε τόσο στο παρόν και το μέλλον της ομάδας όσο και σε σημαντικές στιγμές της δικής του διαδρομής, γυρίζοντας αρχικά τον χρόνο πίσω στην πρώτη άφιξή του στη Θεσσαλονίκη και συγκρίνοντάς την με την υποδοχή του Τσεντί Οσμάν.
«Αυτό που μου έκανε εντύπωση εξαρχής στη Θεσσαλονίκη ήταν το πόσο δημοφιλείς ήταν οι παίκτες του μπάσκετ εκείνη την εποχή. Ήταν το 1988, έναν χρόνο αφότου η Ελλάδα είχε κατακτήσει τον ευρωπαϊκό τίτλο στην Αθήνα. Ο κόσμος με περίμενε στο αεροδρόμιο. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε στη Γιουγκοσλαβία τότε. Οι αθλητές δεν ήταν τόσο διάσημοι ώστε, τη στιγμή που υπέγραφαν συμβόλαιο και έφταναν, να τους περιμένουν φίλαθλοι και δημοσιογράφοι στο αεροδρόμιο. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση που θυμάμαι μέχρι σήμερα. Φυσικά, τέτοιου είδους δημοτικότητα συνεπάγεται μεγάλες υποχρεώσεις, αλλά αυτό ήταν πραγματικά ασυνήθιστο για την εποχή εκείνη, τουλάχιστον για μένα.Όταν έφτασε ο Τσεντί Οσμάν, στο γήπεδο βρίσκονταν 2.000 άτομα. Όμως, το 1988, το να έρχονται φίλαθλοι και δημοσιογράφοι στο αεροδρόμιο για να σε υποδεχτούν και να σου κάνουν ερωτήσεις, ήταν κάτι πραγματικά ασυνήθιστο — τουλάχιστον για τα δεδομένα της παλιάς Γιουγκοσλαβίας και του Ερυθρού Αστέρα, όπου αγωνιζόμουν εγώ».
Ο Πρέλεβιτς αναφέρθηκε στη συνέχεια σε μία από τις δυσκολότερες στιγμές της καριέρας του, όταν το 1992 βρισκόταν στην προεπιλογή της Γιουγκοσλαβίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης.
«Εκείνη την εποχή, στάθηκα τυχερός που προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν ο αείμνηστος Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος ήταν και προπονητής της εθνικής ομάδας. Με γνώριζε καλά και μου έδωσε ρόλο στην εθνική ομάδα – έναν ρόλο ουσιαστικό και ανταγωνιστικό. Η ομάδα ήταν τόσο καλή, που αναμέναμε να παίξουμε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων απέναντι στην «Dream Team»· αυτό ήταν το όνειρο όλων μας.Όταν ο «Ντούντα» μάς ανακοίνωσε ότι, λόγω των κυρώσεων, δεν θα πηγαίναμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν μία από τις πιο δύσκολες στιγμές ολόκληρης της ζωής μου, όχι μόνο της καριέρας μου. Ήταν μια απίστευτη απογοήτευση.
Δεκαετίες αργότερα, μπορώ να πω ότι εκείνη η απογοήτευση δεν άφησε μόνιμα σημάδια πάνω μου, γιατί πήρα ένα μάθημα από αυτήν. Στο βιβλίο μου περιγράφω εκείνη τη στιγμή και πώς υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να επηρεάσεις – πράγματα που απλώς πρέπει να αποδεχτείς και να προχωρήσεις παρακάτω. Έτσι, αποδέχτηκα την κατάσταση: δεν θα πηγαίναμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες και δεν θα είχα ποτέ ξανά την ευκαιρία να αγωνιστώ με την εθνική ομάδα. Το αποδέχτηκα ως είχε και συνέχισα την πορεία μου».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η τοποθέτησή του για τη νέα εποχή του ΠΑΟΚ. Ο Πρέλεβιτς θυμήθηκε τις οικονομικά δύσκολες περιόδους που έζησε ως πρόεδρος και εξέφρασε την ικανοποίησή του για τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί.
«Όσο ήμουν πρόεδρος, προσπαθήσαμε να φέρουμε έναν επιχειρηματία που θα αναλάμβανε τον σύλλογο ως ιδιοκτήτης και θα τον χρηματοδοτούσε. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να φτάσουμε σε κορυφαίο ανταγωνιστικό επίπεδο. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε, ούτε και όσοι ήρθαν μετά από εμένα. Απλά δεν είναι εύκολο να βρεις έναν τέτοιο άνθρωπο, μέχρι που εμφανίστηκε τώρα, το 2026. Όλοι εμείς που βρεθήκαμε στον σύλλογο στα δύσκολα χρόνια, που παλέψαμε για κάθε ευρώ, νιώθουμε ότι η προσπάθειά μας απέδωσε καρπούς και ότι δεν πήγε χαμένη. Ο σύλλογος οδεύει προς την κορυφή, έχει έναν άνθρωπο με μεγάλες οικονομικές δυνατότητες και φιλοδοξίες, και είμαστε όλοι χαρούμενοι γι’ αυτό»
