Μία ιδιαίτερη ιστορία από τη συνύπαρξή του με τον Κόμπι Μπράιαντ στους Λος Άντζελες Λέικερς μοιράστηκε ο Μεσίνα, αποκαλύπτοντας μία πλευρά του θρύλου του NBA που είχε έντονο ευρωπαϊκό… άρωμα.
Ο πολύπειρος Ιταλός τεχνικός, Μεσίνα, φιλοξενήθηκε στο «The Diamond Pod Show» και θυμήθηκε τη σεζόν 2011/12, όταν εργάστηκε στους Λέικερς ως coaching consultant.
Η πρώτη του γνωριμία με τον Κόμπι ήταν αρκετή για να του προκαλέσει έκπληξη. Ο Μπράιαντ όχι μόνο γνώριζε την προπονητική διαδρομή του Μεσίνα στην Ευρώπη, αλλά είχε παρακολουθήσει παιχνίδια του από τη θητεία του στη Βίρτους Μπολόνια.
Η πρώτη τους γνωριμία
«Την πρώτη κιόλας ημέρα μου εκεί, ήρθε να μας βρει στην αίθουσα των προπονητών. Και όταν με είδε, μου συμπεριφέρθηκε σαν να ήμουν προπονητής του NBA», θυμήθηκε ο Μεσίνα. Μάλιστα, η συζήτησή τους πέρασε πολύ γρήγορα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
«Και άρχισε αμέσως να μου μιλάει, λέγοντας: “Κόουτς, αυτό που έκανες στην Μπολόνια, έχω δει τα παιχνίδια και όλα τα υπόλοιπα”».
Ο Ιταλός προπονητής, που είχε ήδη φτάσει στην κορυφή της EuroLeague με τη Βίρτους Μπολόνια και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, εντυπωσιάστηκε από τις γνώσεις του Κόμπι και το πραγματικό ενδιαφέρον του για όσα συνέβαιναν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
«Έτσι αναπτύξαμε μια σχέση ακριβώς επειδή τον ενδιέφερε τόσο πολύ η EuroLeague. Και γι’ αυτό μιλούσαμε πολύ», ανέφερε.
Η σχέση του Μπράιαντ με την Ευρώπη, άλλωστε, είχε ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία, καθώς πέρασε μέρος των παιδικών του χρόνων στην Ιταλία, όταν ο πατέρας του, Τζο Μπράιαντ, αγωνιζόταν στη χώρα.
Ο Μεσίνα στάθηκε και σε όσα αποκόμισε ο ίδιος μέσα από τη συνεργασία και τις συζητήσεις του με τον Κόμπι, ξεχωρίζοντας τη γνώση του για το άθλημα και τη νοοτροπία με την οποία αντιμετώπιζε καθημερινά το μπάσκετ.
«Έμαθα πάρα πολλά από εκείνον, από τον τρόπο με τον οποίο γνώριζε το παιχνίδι, από τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε το παιχνίδι. Από το πόσο πολύ πίεζε τον εαυτό του», είπε ο Μεσίνα.
Η τεράστια απαίτηση που είχε ο Κόμπι από τον εαυτό του μεταφερόταν, σύμφωνα με τον Ιταλό κόουτς, και σε ολόκληρο το περιβάλλον των Λέικερς.
«Και πιέζοντας τον εαυτό του, πίεζε όλους όσοι βρίσκονταν γύρω του. Προπονητές, συμπαίκτες. Ήταν πραγματικά μια μηχανή πίεσης για ολόκληρο το περιβάλλον. Απλώς ένας άνθρωπος που δεν άντεχε να χάνει».
