Ένας μεγάλος κύκλος στα ελληνικά παρκέ έκλεισε, με τον Θοδωρή Ζάρα του ΠΑΟΚ να παίρνει την απόφαση για το επόμενο κεφάλαιο της ζωής του.
Τίτλους τέλους σε μία μακρά διαδρομή στο ελληνικό μπάσκετ έβαλε ο Θοδωρής Ζάρας, ανακοινώνοντας την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση μετά τη θητεία του στον ΠΑΟΚ.
Ο έμπειρος Έλληνας γκαρντ/φόργουορντ ολοκληρώνει μία πορεία που ξεπέρασε τις δύο δεκαετίες και τον έφερε να φορέσει τη φανέλα αρκετών ομάδων στις εθνικές κατηγορίες και στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ.
Η πρώτη του παρουσία στο υψηλότερο επίπεδο καταγράφηκε το 2008 με την ΑΕΛ. Στη συνέχεια πέρασε από τον Κολοσσό Ρόδου, την Καβάλα και τον ΚΑΟΔ, στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, πριν ακολουθήσουν δύο σεζόν στον Άρη.
Το 2017 μετακόμισε στον ΠΑΟΚ, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2019, ενώ ακολούθησαν ο Ηρακλής, η επιστροφή του στον Κολοσσό Ρόδου, η Λάρισα και το Λαύριο. Στην τελική ευθεία της καριέρας του επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και τον ΠΑΟΚ, κλείνοντας έτσι έναν μεγάλο κύκλο στα παρκέ.
Ο ίδιος επέλεξε να γνωστοποιήσει την απόφασή του μέσα από τα social media, αποχαιρετώντας με ένα ιδιαίτερο μήνυμα το άθλημα που αποτέλεσε κομμάτι της ζωής του για περισσότερα από 20 χρόνια.
Αναλυτικά το μήνυμα του Θοδωρή Ζάρα
«Μπαίνοντας πριν από πολλά χρόνια, σε ένα ανοιχτό γήπεδο στη Σταυρούπολη, στην οδό Μπουμπουλίνας, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι εκεί ξεκινούσε το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μου.
Μεγαλώνοντας, μαζί με την αγάπη για το μπάσκετ ήρθαν οι φιλοδοξίες, οι χαρές, οι απογοητεύσεις και οι αδικίες που τότε δυσκολευόμουν να καταλάβω. Με τα χρόνια όμως έμαθα πως όλα έχουν τον λόγο τους. Η δουλειά, η επιμονή, το πείσμα και λίγη τύχη μου έδωσαν την ευκαιρία να ζήσω μια διαδρομή που ξεπέρασε κάθε παιδικό μου όνειρο.
Και σήμερα, που αυτή η διαδρομή ως αθλητής ολοκληρώνεται, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το μπάσκετ μού χάρισε πολλά περισσότερα από μια καριέρα. Μου χάρισε εμπειρίες, ταξίδια, ανθρώπους που έγιναν φίλοι ζωής και στιγμές που θα κουβαλώ για πάντα. Πάνω απ’ όλα, μου έμαθε τον σεβασμό για το παιχνίδι, για τους συμπαίκτες, τους αντιπάλους και όλους όσοι υπηρετούν αυτό το άθλημα.
Τίποτα όμως δεν θα είχε γίνει χωρίς τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένειά μου, που θυσίασε πολλά για να κυνηγήσω το όνειρό μου.
Στη γυναίκα μου, την Ιωάννα, που έβαλε πολλές φορές τη δική της πορεία σε δεύτερη μοίρα, ώστε εγώ να μπορέσω να φτάσω όσο πιο ψηλά γινόταν, την ώρα που δημιουργήσαμε».
