Η Εθνική Ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες να πετύχει κάτι που έμοιαζε… απίθανο για δεκαετίες, να φέρει τον κόσμο πίσω στο γήπεδο. Ωστόσο, κάθε όμορφο νόμισμα, έχει και μία λιγότερο εντυπωσιακή πλευρά.
Το βράδυ της 14ης του Νοέμβρη το περίμεναν χιλιάδες κόσμου. Όχι δεν είχε προγραμματιστεί κάποιο ντέρμπι μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, ούτε θα λάμβανε χώρα ένα ντέρμπι τίτλου ανάμεσα σε ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Αντιθέτως, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στο ποδόσφαιρο έμελλε να φιλοξενήσει την Αγγλία στο Ολυμπιακό Στάδιο για την 5η αγωνιστική του ομίλου του στο Nations League. Όλα αυτά μόλις λίγες εβδομάδες μετά την ανατριχιαστική νίκη επί των “τριών λιονταριών” με 2-1 μέσα στο θρυλικό “Wembley Stadium”.
Αν πριν δύο χρόνια έλεγε οποιοσδήποτε πως η Εθνική ποδοσφαίρου θα γέμιζε το ΟΑΚΑ μέσα σε 7 ώρες για έναν αγώνα Nations League, ή και οποιονδήποτε άλλο, μάλλον θα τον περνούσαν για τρελό. Κι όμως, συνέβη! Ωστόσο, με τον κλασικό απαράμιλλο ελληνικό τρόπο καταφέραμε να “χαλάσουμε” μία πραγματική γιορτή του ποδοσφαίρου της χώρας μας, το οποίο δείχνει να έχει κάνει ολικό comeback μετά την άγονη δεκαετία που προηγήθηκε.
Όλα ξεκίνησαν από την τραγική οργάνωση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Θα έλεγε κανείς πως η απειρία έπαιξε ρόλο, μιας και την τελευταία φορά που η “γαλανόλευκη” έκανε πραγματικό sold out στο Ολυμπιακό Στάδιο, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της διοίκησης της ΕΠΟ ήταν -στην καλύτερη- στην εφηβεία. Όμως σε τέτοιες περιπτώσεις δεν γίνονται να υπάρχουν ελαφρυντικά. Η τραγική φύλαξη του γηπέδου, τα “ντου” χιλιάδων ανθρώπων χωρίς εισιτήρια και ο “αποκλεισμός” ανθρώπων που είχαν πληρώσει για να δουν το ματς είναι ανεπίτρεπτα γεγονότα. Παράλληλα, ή μη τήρηση των μέτρων ασφαλείας και η ελλιπής ενασχόληση με τους φιλοξενούμενους φιλάθλους, δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο τη συνολική εικόνα. Όλα αυτά οδηγούν στην εκ νέου απομάκρυνση του κόσμου, γεγονός που δυστυχώς δεν συζητιέται όσο θα έπρεπε σήμερα.
Ωστόσο, τα αρνητικά δεν τελειώνουν εκεί. Οι κατάμεστες εξέδρες ήταν μία πανέμορφη εικόνα, όπως επίσης και η στιγμή με τα άσπρα και μπλε χαρτόνια, η οποία θύμισε… άλλες εποχές. Λίγο μετά όμως, ακολούθησαν συμβάντα που σίγουρα δεν μεταφέρουν σωστό μήνυμα στα χιλιάδες παιδιά που βρέθηκαν στο γήπεδο. Η αρχή έγινε με την απαράδεκτη αποδοκιμασία του εθνικού ύμνου της Αγγλίας. Ευτυχώς, δεν ήταν απόλυτη. Αντιθέτως, η συγκεκριμένη ενέργεια πραγματοποιήθηκε από μία μειοψηφία, η οποία όμως επικράτησε κόντρα στη σιγή των υπολοίπων, που σεβάστηκαν τη φιλοξενούμενη χώρα.
Η συνέχεια ήρθε από τις αμέτρητες απαράδεκτες εκφράσεις τόσο προς τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές, πριν καν τη σέντρα, όσο και προς τους Έλληνες όταν αποτύγχαναν σε κάποια προσπάθειά τους. Για ακόμα μία φορά, ένα ματς γιορτή, χωρίς να υπάρχει κάποια ιδιαίτερη αντιπαλότητα, μετατράπηκε σε αρένα άσεμνων εκφράσεων, τις οποίες δυστυχώς άκουγαν και -πιθανώς- θα υιοθετήσουν μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες αθώα ζευγάρια αυτιά.
Όλα αυτά βέβαια, ήρθαν σε απόλυτη αντίθεση με την εικόνα στο χορτάρι. Η Εθνική ξεκίνησε άσχημα και τα δύο ημίχρονα, όμως σε αμφότερες τις περιπτώσεις βρήκε το βηματισμό της, πήρε τον έλεγχο και προσπάθησε να κάνει το παιχνίδι της. Μάλιστα έχασε δύο από τις τέσσερις μεγαλύτερες ευκαιρίες του αγώνα, όταν το σκορ ήταν στο 1-0. Οι Άγγλοι όμως συνολικά είχαν πέντε καλές στιγμές και μετέτρεψαν σε γκολ τις τρεις. Κάπως έτσι χάθηκε όχι μόνο το ματς, αλλά και η πρωτιά.
Σίγουρα δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να υπάρχει απογοήτευση. Η “γαλανόλευκη” έδειξε ξανά εξαιρετικά δείγματα, αλλά και το γεγονός πως έχει όλο το μέλλον μπροστά της. Άλλωστε, μία άνοδος στην 1η Κατηγορία του Nations League, ίσως να μην είναι καλό “νέο”, τη στιγμή που η επόμενη διοργάνωση οδηγεί στο EURO 2028. Το μόνο σίγουρο είναι πως το πρόσημο μένει θετικό. Όταν υπάρξει και η οριστική ανανέωση προσώπων -η οποία… έρχεται, λόγω παικτών όπως ο Μουζακίτης- τότε θα μπορούμε να είμαστε ασυγκράτητα αισιόδοξοι για το μέλλον.
ΥΓ Χωρίς ίχνος προσωπολατρίας και δίχως διάθεση για μείωση της προσπάθειας των ποδοσφαιριστών, το κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο είναι μία εικόνα που -εν πολλοίς- οφείλεται στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Το έκανε πέρυσι για τον Παναθηναϊκό, μετά από 14-15 χρόνια. Το έκανε και χθες για την Εθνική, μετά από σχεδόν 40 χρόνια. Μπράβο στην ΕΠΟ για την εξαιρετική απόφαση της πρόσληψης του. Επίσης, ως Έλληνες οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τον Γιάννη Αλαφούζο για την πλήρως αντιποδοσφαιρική απόφαση απόλυσης του Σέρβου πριν από 11 μήνες.
Photo: www.imago-images.com
