Σίγουρα η 24η του Νοέμβρη ήταν μία αρκετά περίεργη μέρα στον μικρόκοσμο της Super League. Οι λόγοι που κάνουν την προηγούμενη πρόταση να ισχύει είναι αρκετοί.
Όπως είναι προφανές, το μεγάλο ντέρμπι του “Γεώργιος Καραϊσκάκης” ήταν αυτό που τράβηξε όλα τα βλέμματα πάνω του. Τόσο πριν, όσο και κατά τη διάρκεια της εμφατικής επικράτησης του Ολυμπιακού. Ενός Ολυμπιακού που θα μπορούσε πολύ εύκολα στο πρώτο ημίχρονο να έχει πετύχει τρία γκολ, όμως είδε να ισοφαρίζεται και να χάνει δύο από τους ποιοτικότερους παίκτες του (Κάρμο και Τσικίνιο).
Το… μουδιασμένο ξεκίνημα στα πρώτα λεπτά του δευτέρου μέρους αποτέλεσε γρήγορα παρελθόν για τους παίκτες του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί το πήρε… προσωπικά και διέλυσε την ΑΕΚ με ένα χατ τρικ, πριν ο Ζέλσον Μάρτινς τελειώσει τη δουλειά. Πάντως, αν σε ένα 45λεπτο άξιζαν να βάλουν 3+ γκολ οι Πειραιώτες, αυτό ήταν το πρώτο. Βέβαια, η συνολική τους εικόνα δεν ήταν για να πετύχουν “μονάχα” τέσσερα τέρματα. Έστω κι έτσι, όμως, αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη.
Αυτό δεν αφορά τόσο τον Ολυμπιακό, ο οποίος, κακά τα ψέματα, έχει αρκετά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του φέτος. Αντιθέτως, αφορά περισσότερο την ΑΕΚ. Μία ομάδα που μοιάζει να έχει εγκαταλείψει την ποδοσφαιρική λογική εδώ και αρκετό καιρό. Μία ομάδα που μοιάζει μπλεγμένη ανάμεσα στις εμμονές του προπονητή της, τα “θέλω” και τα “πρέπει” του ιδιοκτήτη της, αλλά και την πίεση του κόσμου.
Η Ένωση -περιέργως- είχε μία απίστευτη ικανότητα να… ξεγλιστρά από τις κακές τις εμφανίσεις, παίρνοντας τα αποτελέσματα που έπρεπε για να διατηρείται σε μία σταθερότητα. Αυτό ίσχυσε από την πρώτη χρονιά του Αλμέιδα, συνεχίστηκε σε μεγαλύτερο βαθμό πέρυσι, ενώ συνέβη και φέτος. Όλα αυτά έως χθες. Βέβαια, θα έλεγε κανείς πως μάλλον έπρεπε να δεχθεί περισσότερα τέρματα, όμως το σκορ, σε συνδυασμό με την εικόνα είναι από μόνα τους ιδιαιτέρως βαριά. Κι όταν οι παίκτες μοιάζουν πεσμένοι, κουρασμένοι και ανήμποροι να αντιληφθούν το τακτικό πλάνο -αν υπάρχει, διότι δεν είναι ευδιάκριτο- το μείγμα γίνεται εκρηκτικό.
Πάντως, ενώ η διαφορετικότητα του συλλόγου έχει… τρενάρει κάποιες εξελίξεις που μάλλον θα έπρεπε να έχουν γίνει πραγματικότητα εδώ και καιρό, στον ορίζονται διαφαίνεται ένα κρίσιμο 10ήμερο. Άλλωστε, το να βρίσκεται η ΑΕΚ πλέον πίσω στη βαθμολογία από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος για τουλάχιστον εννιά αγωνιστικές δεν έμοιαζε ικανός ούτε για το επίπεδο εισόδου στην πρώτη 5άδα, από μόνο του μοιάζει ιδιαιτέρως ανησυχητικό.
Εν τω μεταξύ, τον Παναθηναϊκό αφορά το “παράδοξο” του τίτλου. Το “τριφύλλι” βρίσκεται στο -2 από την κορυφή, στο -1 από τον ΠΑΟΚ και μπροστά από ΑΕΚ και Άρη, πριν καν ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος. Ποιος να μας το’ λεγε αυτό, όταν πριν λίγες εβδομάδες παρουσίαζε εικόνα που θα το έφερνε να παλεύει για μία θέση στην 8άδα, ενώ έχει το ακριβότερο ρόστερ. Η εμφάνιση των Αθηναίων στο Αγρίνιο είναι ενθαρρυντική, ασχέτως του ότι το τρίποντο ήρθε… με την ψυχή στο στόμα. Ίσως να’ναι και καλύτερα έτσι βασικά, ώστε να υπάρξει η απαραίτητη ψυχολογική ώθηση ενόψει της συνέχειας. Ο Ρουί Βιτόρια δουλεύει, αυτό φαίνεται στο χορτάρι και δύο νίκες με Ελσίνκι και Ατρόμητο στο ΟΑΚΑ θα βοηθήσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση.
Τέλος, για τον ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να ειπωθούν. Η αγωνιστική του εικόνα συνεχίζει να χρίζει σημαντικής βελτίωσης. Ωστόσο, το σύνολο του Ραζβάν Λουτσέσκου επιδεικνύει συνεχώς το μέταλλο του πρωταθλητή, πράγμα που του έχει χαρίσει -κυριολεκτικά- δεκάδες βαθμούς έως τώρα, κόντρα στις μικρότερες ομάδες. Τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτό αρκεί, όμως σύντομα πρέπει να αλλάξει, διότι η φανέλα θα σταματήσει να… κερδίζει από μόνη της.
