Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα επικράτησε με 3-0 της Φινλανδίας στο ντεμπούτο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, είχε καλή εικόνα συνολικά και -κυρίως- έδωσε σημασία αισιοδοξίας ενόψει του μέλλοντος.
Μια πρεμιέρα πάντα κρύβει παγίδες. Η Εθνική προερχόταν από τον αποκλεισμό-σοκ από τη Γεωργία, τα ανούσια φιλικά του Ιουνίου και μια αλλαγή προπονητή. Για να τα διαχειριστεί όλα αυτά, μεσολάβησαν έξι προπονήσεις, στις οποίες δεν βρέθηκαν όλοι οι διεθνείς για διαφορετικούς λόγους. Ακόμα και με όλα αυτά τα “προβλήματα”, η απόδοση της ομάδας ήταν ίσως και ανώτερη του αναμενόμενου. Αυτό βέβαια δεν παραξενεύει, αλλά σίγουρα είναι ένα μήνυμα που προϊδεάζει για κάτι καλό στη συνέχεια.
Η Ελλάδα ήταν ξεκάθαρα ανώτερη από τη Φινλανδία. Η ομάδα του Γιοβάνοβιτς έδειξε να προσπαθεί να ακολουθήσει τις βασικές αρχές του παιχνιδιού του. Καλή κυκλοφορία της μπάλας από πίσω, αποφυγή γεμισμάτων και πανικού στα μετόπισθεν, κυριαρχία στον… αέρα στις στατικές φάσεις και κυνικότητα στην επίθεση. Όλα αυτά βέβαια, γίνονται πιο εύκολα όταν έχεις εξαιρετικά ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Παράλληλα, σημαντικό ρόλο παίζει και το γεγονός ότι ο Σέρβος τεχνικός ανέλαβε μια ομάδα δεμένη, με χημεία και χαρακτήρα. Δεν παρέλαβε… καμμένη γη και δεδομένα παίρνει ένα “boost” στην εκκίνηση λόγω αυτού.
Ο στόχος είναι φυσικά η πρόκριση στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, άρα τίποτα δεν θα κριθεί από το Nations League. Η συγκεκριμένη συνθήκη ευνοεί την Εθνική, που έχει λίγο παραπάνω χρόνο για να βρει την ταυτότητά της υπό τις οδηγίες του νέου προπονητή. Ταυτόχρονα, ο ίδιος έχει τη δυνατότητα να δοκιμάσει, να αλλάξει και να κάνει λάθη, πριν τα κρίσιμα προκριματικά. Βέβαια, μία νίκη επί της Ιρλανδίας στο Δουβλίνο θα βάλει την Ελλάδα στο κόλπο για την πρώτη θέση του ομίλου. Σίγουρα το εμπόδιο της Αγγλίας είναι υψηλό, αλλά γιατί να μην επιχειρήσει η “γαλανόλευκη” να περάσει… από πάνω;
Το σημαντικό είναι πως υπάρχουν οι βάσεις. Αυτές είναι το ρόστερ, που είναι ιδιαίτερα ποιοτικό, αλλά και ο προπονητής. Ένα πρόσωπο ενωτικό, που συνδυάζει τη γνώση της ελληνικής πραγματικότητας με το σύγχρονο ποδοσφαιρικό μυαλό. Όλα αυτά οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα, το οποίο είναι το εξής: Δύσκολα θα υπάρξουν ιδανικότερες συνθήκες για να κάνει η Εθνική Ομάδα το “restart” που περιμένουμε εδώ και 10 χρόνια. Ελπίζουμε -και αισιοδοξούμε- ότι υπό τις οδηγίες του Γιοβάνοβιτς θα συμβεί ακριβώς αυτό.
ΥΓ Όσο καλή εικόνα κι αν είχε η Εθνική, σίγουρα υπήρξαν και κάποιες ατέλειες. Το ρόστερ δεδομένα δεν είναι τέλειο, όμως μοιάζει ξεκάθαρο πως κάποιοι εξ όσων ξεκίνησαν κόντρα στη Φινλανδία πρέπει να βρίσκονται στον πάγκο και κάποιοι ίσως και εντελώς εκτός. Φυσικά, ο προπονητής είναι αυτός που γνωρίζει καλύτερα και οφείλουμε να τον εμπιστευτούμε. Απλώς υπάρχουν κάποια πρόσωπα που για κάποιον -άγνωστο έως τώρα- λόγο μοιάζουν να είναι πάνω από τον εκάστοτε κόουτς.
