Ο Παναθηναϊκός έχασε μία σπουδαία ευκαιρία να αποδράσει από το “Stade Bollaert-Delelis” με ένα αποτέλεσμα που θα τον έκανε το φαβορί του ζευγαριού και τώρα… τρέχει.
Αν πριν από το ματς μας έλεγε κάποιος πως οι Αθηναίοι θα έχαναν με 2-1 στη Λανς, μάλλον θα το… παίρναμε χωρίς δεύτερη σκέψη το συγκεκριμένο σκορ. Για να είμαστε σωστοί, όλα παραμένουν ανοιχτά μετά το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα στη Γαλλία. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετοί λόγοι για προβληματισμό στο τριφύλλι.
Αρχικά, για ακόμα μία φορά η ομάδα του Ντιέγκο Αλόνσο άργησε να μπει στο ματς. Συνέβη και με τον Άγιαξ αυτό, με το αποτέλεσμα να είναι παρόμοιο. Δηλαδή γκολ του αντιπάλου από νωρίς. Εν προκειμένω, οι “πράσινοι” έμοιαζαν σχεδόν… τακτικά απροετοίμαστοι στο πρώτο μέρος του αγώνα. Ναι, τόσο κακοί ήταν. Αυτό φάνηκε και από το γεγονός ότι 10 λεπτά μετά την κόκκινη του Μεντίνα το σκορ αντί να γίνει 1-1 είχε γίνει 2-0.
Εννοείται πως είναι λογικό μία ομάδα να μην αποδίδει στον μέγιστο δυνατό βαθμό σε παιχνίδια προκριματικών τον Αύγουστο. Ωστόσο, η συγκεκριμένη εικόνα δεν δείχνει “απλώς” κάτι τέτοιο. Δείχνει ίσως μία αδυναμία προετοιμασίας και διαβάσματος του αντιπάλου. Μακάρι να πρόκειται για τυχαίο γεγονός και να σταματήσει να επαναλαμβάνεται. Πάντως, αν σκεφτεί κανείς ότι ο προπονητής του “τριφυλλιού”… άφησε το ματς με τον Αστέρα Τρίπολης, σίγουρα θα περίμενε καλύτερα πράγματα στη Γαλλία.
Ευτυχώς για τον Παναθηναϊκό, υπάρχει στις τάξεις του ο κορυφαίος εν ενεργεία Έλληνας ποδοσφαιριστής. Ο Φώτης Ιωαννίδης αποφάσισε… μόνος του να κρατήσει “ζωντανό” το ζευγάρι, πετυχαίνοντας ένα αδιανόητα δύσκολο και ποιοτικό τέρμα. Από μόνο του αυτό αρκούσε για να ανεβάσει τη χρηματιστηριακή του αξία κατά 4-5 εκατομμύρια και να διασώσει από τη διαφαινόμενη… τρικυμία την ομάδα του.
Όπου “τρικυμία” ίσον και “τραγική διαχείριση κατά τη διάρκεια του ματς”. Ο κόουτς Αλόνσο δεδομένα βρέθηκε σε κακό βράδυ. Τόσο για τους λόγους που αναλύθηκαν παραπάνω, όσο και για τις κακές αποφάσεις που πήρε από τον πάγκο. Το γεγονός ότι ο Μλαντένοβιτς και ο Μπακασέτας έβγαλαν όλο το ματς, όπως και το ότι ο Τζούρισιτς δεν ήταν η πρώτη αλλαγή στα εξτρέμ, μοιάζει αδιανόητο. Παράλληλα, το ίδιο ισχύει και για την αποχώρηση του Τετέ, που σίγουρα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα από τον Σέρβο και να δοκιμαστεί για λίγη ώρα μαζί με τον Πελίστρι. Βέβαια, ίσως το χειρότερο απ’ όλα να είναι ότι ο Ισπανός συνεχώς αποφεύγει να χρησιμοποιήσει ταυτόχρονα τους Αράο και Μαξίμοβιτς.
Για να είμαστε σωστοί, όπως έχουμε ξαναπεί, οι προπονητές γνωρίζουν καλύτερα από εμάς. Δεδομένα, ο χειρότερος προπονητής τέτοιου επιπέδου γνωρίζει πολλά περισσότερα από τον καλύτερο -σε γνώσεις- αναλυτή του πληκτρολογίου. Για αυτό και ελπίζουμε να δικαιωθεί εν τέλει ο τεχνικός των Αθηναίων, που πάντως έχει μπροστά του ένα… ψηλό γαλλικό βουνό να ανέβει.
Το αν θα συμβεί αυτό θα το μάθουμε σε επτά βράδια στο Ολυμπιακό Στάδιο. Εκεί ο κόσμος οφείλει να δώσει το «παρών», για την ύστατη προσπάθεια ώστε να έχουμε και τρίτη ελληνική ομάδα σε League Phase. Άλλωστε, αν ο Παναθηναϊκός προκριθεί, για να συναντήσει ομάδα επιπέδου Λανς σε “do or die” παιχνίδι στο Conference League θα πρέπει να φτάσει τουλάχιστον στα προημιτελικά.
ΥΓ Δεν είναι τυχαίο που οι γαλλικές ομάδες παίζουν σαν να υπάρχει αριθμητική ισορροπία στο χορτάρι κόντρα στις ελληνικές, ακόμη κι όταν έχουν παίκτη λιγότερο. Το συγκεκριμένο “ματσάρισμα” για τους συλλόγους μας ίσως είναι το χειρότερο δυνατό. Αποδείχθηκε και πέρυσι στο Ρεν – Παναθηναϊκός, ενώ γενικότερα η παράδοση δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.
ΥΓ2 Η απόφαση του VAR να πάρει πίσω το πέναλτι που καταλόγισε ο Γκέρκο Μπόγκαρ υπέρ του Πελίστρι λίγο πριν το φινάλε ήταν ολόσωστη. Ο Ούγγρος πάντως, πέραν τούτου, έκανε εξαιρετικό ματς, κάτι που πρέπει να αποτελέσει πρότυπο και για τον Χουάν Μαρτίνεθ Μουνέρα που σφυρίζει τη ρεβάνς. Βέβαια, μιλάμε για Ισπανό ρέφερι, άρα ας μην τρέφουμε και μεγάλες ελπίδες…
