Η αλήθεια είναι πως το Euro 2024 απέχει πολύ από την καλύτερη διοργάνωση εθνικών ομάδων που έχουμε δει. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές “μικρές” ιστορίες που το έχουν σημαδέψει. Μία από αυτές είναι του Κριστιάνο Ρονάλντο.
Το βράδυ της Παρασκευής (5/7) απονεμήθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη, με τον αποκλεισμό της Πορτογαλίας από τα ημιτελικά. Βέβαια, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί δίκαιο το ότι προκρίθηκε σε αυτά η Γαλλία, όμως αυτό θα το συζητήσουμε αύριο. Μένοντας στα της… ευρωπαϊκής “σελεσάο”, δύσκολα μπορεί να μην σχολιαστούν όσα είδαμε το τελευταίο 20ήμερο.
Καλώς ή κακώς, όλα περιστρέφονται γύρω από τον Κριστιάνο. Κακώς, αν με ρωτάτε, τόσο διότι αυτό δεν πρέπει να συμβαίνει για κανέναν παίκτη, όσο και για το ότι αν ήταν να συμβεί για κάποιον, θα έπρεπε να το αξίζει αγωνιστικά. Ο “CR7” όχι μόνο δεν έδειξε κάτι τέτοιο, αλλά στην πραγματικότητα ήταν βάρος για την ομάδα του στα πέντε παιχνίδι της στη Γερμανία.
Για να είμαστε ξεκάθαροι, κανείς δεν μειώνει τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της εποχής του και τα επιτεύγματά του μιλούν από μόνα τους. Επίσης, κανείς από εμάς δεν θα μπορούσε να κρίνει έναν αθλητή τέτοιου επιπέδου για την 20χρονη πορεία του. Κάποια πράγματα όμως, που αφορούν τη συγκεκριμένη διοργάνωση, είναι κάτι παραπάνω από εξόφθαλμα.
Ο σούπερ σταρ της Αλ Νασρ ήταν… βάρος για την ομάδα του. Η εικόνα του στο χορτάρι καθιστούσε ξεκάθαρο πως δεν έπρεπε να ξεκινάει ως βασικός. Ειδικά από τη στιγμή που παίκτες όπως ο Γκονσάλο Ράμος έμεναν… ακούνητοι στον πάγκο. Ακόμη κι όταν βρισκόταν στην αρχική ενδεκάδα, θα έπρεπε να αντικαθίσταται στο δεύτερο ημίχρονο. Ούτε αυτό συνέβη όμως, με τον Ρομπέρτο Μαρτίνεθ να θυσιάζει την ορθή ποδοσφαιρική λειτουργία του συνόλου του, ώστε να ικανοποιήσει το “εγώ” του “CR7”. Έτσι μπορεί κάποιος να εξηγήσει πολύ εύκολα και την πρόσληψη του Ισπανού τεχνικού στην εθνική ομάδα με το καλύτερο ρόστερ σε όλο τον πλανήτη, μετά την τραγική διαχείριση που έκανε για χρόνια στο Βέλγιο.
Προερχόμενος από ένα πρωτάθλημα του οποίου το επίπεδο συναγωνίζεται το ελληνικό και ίσως χάνει, δύσκολα θα μπορούσε να ανταποκριθεί στους ρυθμούς του κορυφαίου επιπέδου ο Κριστιάνο. Το ίδιο ισχύει και σχεδόν για κάθε άλλο παίκτη που έπαιξε/παίζει στο Euro από την Saudi Pro League, με εξαίρεση τον Ενγκολό Καντέ. Για τον Πορτογάλο πάντως, επειδή η τραγική του εικόνα μπορεί να θεωρηθεί υποκειμενική, υπάρχουν και οι αριθμοί που είναι αμείλικτοι.
23 τελικές, 3.47xGoals, 5 μεγάλες χαμένες ευκαιρίες, 1 χαμένο πέναλτι, 0 γκολ. Αν προσθέσει κανείς και το γεγονός ότι δεν πρεσάρει, ότι δεν αμύνεται, ότι δεν δημιουργεί, τότε είναι απορίας άξιο το γιατί έπαιξε 486 λεπτά στη διοργάνωση, μαζί με τις δύο παρατάσεις στα νοκ άουτ.
Για να το κλείσουμε κάπου εδώ, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο. Τον χρόνο δεν τον νίκησε κανείς. Οι έξυπνοι δεν το προσπάθησαν καν, αυτή είναι η διαφορά. Ο Κριστιάνο θέλοντας να καλλωπίσει την εικόνα του, την οποία τόσο πολύ πρόσεχε πάντα, ουσιαστικά πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο. Δεν είναι λίγοι όσοι σπουδαίοι δεν κατάλαβαν πότε έπρεπε να σταματήσουν από το κορυφαίο επίπεδο κι εν τέλει αποχαιρέτησαν με τον κόσμο να θυμάται μία αρκετά κακή αγωνιστική τους εικόνα. Πλέον αυτό το “γκρουπ” έχει ένα ακόμα μέλος…
