Η “Επίσημη Αγαπημένη” ηττήθηκε και στο δεύτερο παιχνίδι της στο Ολυμπιακό Τουρνουά, αυτήν τη φορά από την Ισπανία, ξανά με επτά πόντους (84-77), με την εικόνα να μοιάζει… παρόμοια με την προ ημερών πρεμιέρα της.
Όπως και στο παιχνίδι κόντρα στον Καναδά, έτσι και απέναντι στη “Φούρια Ρόχα”, η Εθνική παρουσίασε δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες. Παρά το καλό ξεκίνημα, έκανε ένα συνολικά πολύ κακό ημίχρονο και βρέθηκε έως και στο -16. Στο δεύτερο μισό βελτιώθηκε αισθητά, πίεσε στην άμυνα, βρήκε και κάποια σουτ, με αποτέλεσμα να πλησιάσει. Οι ηρωισμοί του Γιάννη Αντετοκούνμπο και τα τρίποντα του Βασίλη Τολιόπουλου έφεραν το ματς στο σουτ. Ωστόσο, για ακόμα μια φορά στο φινάλε η αντίπαλη ομάδα επικράτησε. Οι λεπτομέρειες έλειψαν από τη “γαλανόλευκη”, που πλέον έχει ρεκόρ 0-2.
Φαίνεται πως η εικόνα του Προολυμπιακού Τουρνουά ίσως ήταν πλασματική. Αντικειμενικά, οι ομάδες που αντιμετώπισε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στον Πειραιά ήταν κατώτερης δυναμικής. Για αυτό άλλωστε δεν είχαν ήδη προκριθεί στο Παρίσι. Επίσης, είχαν πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτά… κολλούσαν καλύτερα στο ελληνικό σύνολο, με αποτέλεσμα να έρθει ο θρίαμβος.
Στους Αγώνες της 33ης Ολυμπιάδας όμως βλέπουμε διαφορετικά πράγματα. Η θέληση υπάρχει, το πλάνο υπάρχει, η ενέργεια συνήθως υπάρχει. Παράλληλα, ο Βασίλης Σπανούλης επιχειρεί να παίξει γρήγορο και σύγχρονο μπάσκετ. Όλα τα παραπάνω δεν αμφισβητούνται.
Ακόμα κι έτσι όμως, κάτι λείπει και κάτι δεν κολλάει. Σίγουρα οι απουσίες παικτών όπως ο Κώστας Σλούκας, ο Ιωάννης Παπαπέτρου και Κώστας Αντετοκούνμπο που είναι τραυματίες, είναι σημαντικές. Παράλληλα, η παρουσία του Τόμας Γουόκαπ δεν μοιάζει να προσφέρει όσα θα περίμενε κανείς από έναν νατουραλιζέ παίκτη. Μπορεί το δίδυμο με τον Νικ Καλάθη να λειτούργησε στο Προολυμπιακό, αλλά απέναντι σε πιο ταλαντούχες και δυναμικές ομάδες δεν αποδίδει.
Εννοείται πως οι προπονητές ξέρουν καλύτερα από εμάς. Δεν το συζητάμε αυτό. Ακόμα κι ένας κακός προπονητής, ξέρει περισσότερα από έναν απλό οπαδό, δημοσιογράφο ή φίλο του αθλήματος. Το συγκεκριμένο παράδειγμα αποκτά μεγαλύτερη αξία, όταν ο κόουτς της ομάδας για την οποία συζητάμε είναι ο Σπανούλης. Δηλαδή ένας τεχνικός πολύ καλού επιπέδου, με μεγάλη προοπτική και βαρύ όνομα. Αλλά ακόμα κι ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να κάνει λάθος. Διότι μόνο ως λάθος μπορεί να σχολιαστεί η απόφαση για απόσυρση του εξαιρετικού Βασίλη Τολιόπουλου, για τον κακό -βάσει απόδοσης- Τόμας Γουόκαπ. Το αποτέλεσμα, δηλαδή το γεγονός ότι το 72-71 έγινε 79-71 μέσα σε ένα λεπτό, αποδεικνύει το παραπάνω συμπέρασμα.
Έστω κι έτσι βέβαια, η Εθνική παραμένει ζωντανή. Φυσικά πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Καναδά, όμως -κακά τα ψέματα- δεν άξιζε η “Επίσημη Αγαπημένη” να μη διεκδικήσει έστω τις οποίες πιθανότητές της για την 3η θέση του ομίλου. Η Αυστραλία είναι ένα ποιοτικό σύνολο, αλλά όταν έχεις κοιτάξει στα μάτια την υπερομάδα των Καναδών και την καλοκουρδισμένη μηχανή των Ισπανών, λίγα μπορούν να σε φοβίσουν.
