Ο Παναθηναϊκός πήρε το ζητούμενο, δηλαδή τη νίκη, στο πρώτο του ευρωπαϊκό παιχνίδι για τη νέα σεζόν, όμως φανέρωσε ξανά πολλές από τις παθογένειες που του στέρησαν πράγματα πέρυσι.
Οι παίκτες του Ντιέγκο Αλόνσο μπήκαν στο γήπεδο συγκεντρωμένοι και με ένα τακτικό πλάνο που φάνηκε από νωρίς πως λειτουργεί καλά. Σε αυτό βέβαια, βοήθησε και το επίπεδο της αντίπαλης ομάδας, μιας και όπως έχουμε ήδη αναλύσει, η Μπότεφ Πλόβντιβ είναι τουλάχιστον δύο επίπεδα κάτω από το “τριφύλλι”. Ωστόσο, η πτώση της απόδοσης στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα και τα παιδικά λάθη, έκαναν τους Αθηναίους να είναι και… χαρούμενοι που κέρδισαν με 2-1, σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να είναι 3-0 ή 4-0 στο 60′.
Τα ευρωπαϊκά προκριματικά είναι ένας… μπελάς για ομάδες όπως είναι αυτήν τη στιγμή ο Παναθηναϊκός. Αυτό συμβαίνει διότι δεν αρκεί η νίκη, όπως πχ στη φάση των ομίλων, αλλά παίζει τεράστιο ρόλο το αποτέλεσμα. Οι “πράσινοι” ξαφνικά θα βρεθούν σε θέση πίεσης στη Φιλιππούπολη σε μία βδομάδα, διότι ένα γκολ εις βάρος τους αρκεί για να στείλει το παιχνίδι στην παράταση.
Παρά τη δεδομένη ποιοτική ανωτερότητα, υπάρχουν εμφανή δείγματα της νοοτροπίας του Αλόνσο. Από την αμεσότητα σε πίεση και επιθέσεις μετά από κλεψίματα, στις μακρινές μπαλιές που παλαιότερα… απαγορεύονταν, έως και τις φωνές του Ισπανού, όταν για παράδειγμα οι παίκτες του επέμειναν σε εκνευριστικό βαθμό στο passing game στο αμυντικό τρίτο. Όπως είναι λογικό, αν ένας παίκτης κάνει κάτι συγκεκριμένο για τρία σερί χρόνια, είναι δύσκολο να το αλλάξει μονομιάς.
Το πρόβλημα είναι πως μαζί με όλα αυτά, έμειναν και κάποιες παθογένειες που τις είδαμε πολλάκις πέρυσι. Μία από αυτές ήταν αμυντική αστάθεια, την οποία ανέδειξε το… κακό ματσάρισμα με τους παίκτες της Μπότεφ στα φτερά. Μία άλλη ήταν τα παιδαριώδη λάθη που δίνουν μονίμως σημαντικές ευκαιρίες στον αντίπαλο. Η τρίτη ήταν η αδυναμία -ανά διαστήματα- στο τελείωμα πολύ καλών φάσεων.
Ο Παναθηναϊκός παραμένει το φαβορί ενόψει της ρεβάνς και αν παρουσιαστεί όπως στα πρώτα 70 λεπτά χθες, θα προκριθεί. Ωστόσο, αν δεν μειώσει στο ελάχιστο δύο από τα τρία παραπάνω στοιχεία, δεν θα έχει καμία ελπίδα κόντρα σε ένα μεγαθήριο όπως ο Άγιαξ. Βέβαια, όπως λέει και το γνωστό τραγούδι… «Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή…».
ΥΓ Οι σφοδρές αποδοκιμασίες για έναν παίκτη που έκανε ένα λάθος -ακόμα κι αν αυτό έφερε γκολ στον αντίπαλο- είναι επιεικώς απαράδεκτες. Ο Τόνι Βιλένα χθες πραγματοποίησε μία σχετικά καλή εμφάνιση, ειδικά σε σύγκριση με ότι μας είχε συνηθίσει από την πρώτη του χρονιά στην Αθήνα. Ο κόσμος όμως οφείλει να στηρίζει κάθε παίκτη της ομάδας του, πόσο μάλλον σε μία δύσκολη στιγμή.
