Μπορεί να έπεσε κάτι σαν… κεραυνός εν αιθρία το μεσημέρι της Δευτέρας, όμως η ΑΕΚ αλλάζει οριστικά σελίδα και πλέον οφείλει να κοιτάξει το “αύριο”, ούσα χαρούμενη για το “χθες”.
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης αποτελεί -τυπικά- παρελθόν από τον μεγάλο σύλλογο της Νέας Φιλαδέλφειας. Τονίζουμε το “τυπικά”, διότι ουσιαστικά για όσο θα υπάρχει, θα είναι εκεί. Το είπε και μόνος του άλλωστε. Θα είναι… δίπλα στη νέα εποχή, πρωτίστως ως φίλαθλος και δευτερευόντως με όποια άλλη ιδιότητα μπορεί να συνδράμει.
Μία αποχώρηση ενός αγαπητού προσώπου ποτέ δεν μπορεί να είναι ευχάριστη. Ωστόσο, θα έπρεπε κανείς να εστιάζει στα θετικά που μένουν πίσω. Αντί να υπάρχει στεναχώρια για το “τέλος”, είναι προτιμότερο να υπάρχει χαρά και “γιορτή” για όσα πραγματοποιήθηκαν.
Βέβαια, οι παράγοντες είναι πάντα αμφιλεγόμενα πρόσωπα. Πάντα σε ότι αφορά τους οπαδούς άλλων ομάδων, αλλά πολλές φορές και σε ότι αφορά τους οπαδούς των δικών τους ομάδων. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της ΑΕΚ. Δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι διαφορετικό άλλωστε.
Υπάρχουν όμως κάποια γεγονότα. Το πρώτο και βασικότερο είναι πως η αναγέννηση της ΑΕΚ από τον προ δεκαετίας αγωνιστικό υποβιβασμό οφείλεται στον Δημήτρη Μελισσανίδη. Το δεύτερο και -ίσως- σπουδαιότερο δεν χρειάζεται να αναλυθεί. Είναι φυσικά το στολίδι που κοσμεί τη Νέα Φιλαδέλφεια. Ένα γήπεδο που χτίστηκε κόντρα… σε θεούς και δαίμονες. Μία προσπάθεια που θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση τόσο για τους υπόλοιπους συλλόγους, όσο και για ανθρώπους σε άλλους τομείς της ζωής.
Ένα γήπεδο έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από 10 πρωταθλήματα και 10 κύπελλα. Η Ένωση θα έχει “σπίτι” για τα επόμενα 100 χρόνια κι αυτό είναι κάτι που θα αντάλλαζε όχι με ένα double, αλλά ούτε με Champions League. Στο μεσοδιάστημα βέβαια, κατέκτησε και δύο φορές τη Super League, επομένως -δεδομένα- το πρόσημο είναι κάτι πολύ παραπάνω από θετικό.
Όλα αυτά χωρίς να βάλουμε στην “εξίσωση” λοιπές εγκαταστάσεις, μουσεία κλπ…
Η ΑΕΚ πλέον οφείλει να κοιτάξει το μέλλον, ενώ χαμογελά στο παρελθόν. Ο Μάριος Ηλιόπουλος έχει πλέον την ιστορική ευθύνη και φυσικά το μόνο που μπορεί να του ευχηθεί κανείς είναι επιτυχία και… αντοχή. Το δεύτερο σίγουρα θα του χρειαστεί στον περίπλοκο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου!
