Η ιστορική επιτυχία των Πειραιωτών με την κατάκτηση του Europa Conference League σηματοδοτεί την αφύπνιση που άργησε 2.5 χρόνια για τους συλλόγους της χώρας μας.
Ήταν η σεζόν 2021-2022, όταν ο ΠΑΟΚ έφτανε στα προημιτελικά της νεοσύστατης -τότε- ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Δεδομένα, η τρίτη τη τάξει διοργάνωση της UEFA δεν είχε -και συνεχίζει να μην έχει- την αίγλη του Champions League και του Europa League. Ωστόσο, ήταν ξεκάθαρο απ’ όταν είχε ανακοινωθεί η δημιουργία της, περίπου δύο χρόνια πριν από τότε, ότι θα αποτελέσει μια… χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα. Δυστυχώς, αρχικά λοιδορήθηκε. Πολλοί τόνισαν πως θυμίζει το Intertoto και δεν έχει καμία αξία. Άλλοι την ανέφεραν ως “Milko Cup”, λες και… περισσεύουν 3-4 ευρωπαϊκά τρόπαια στα μουσεία τους.
Εξαίρεση αποτέλεσε ο ΠΑΟΚ. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, μιας και είχε στον πάγκο του τον Ραζβάν Λουτσέσκου. Το “σύγχρονο” ποδοσφαιρικό μυαλό του Ρουμάνου αντιλήφθηκε κατευθείαν την ευκαιρία που είδε μπροστά του. Για αυτό και οι Θεσσαλονικείς έφτασαν στα προημιτελικά, απ’ όπου αποκλείστηκαν οριακά κόντρα στην ισχυρότερη και ακριβότερη Μαρσέιγ. Μάλιστα, η πορεία τους έως τους “8” τότε είχε μεγαλύτερα εμπόδια τόσο από τη φετινή δική τους, όσο κι από του Ολυμπιακού.
Το βασικότερο θετικό στοιχείο που μετέτρεπε σε μυθικών διαστάσεων ευκαιρία το Europa Conference League, είναι πως στους συντελεστές (συλλόγων και χωρών) τα πάντα έδιναν ακριβώς τους ίδιους πόντους με το Champions League και το Europa League. Τι κέρδιζες την Γκενκ στους “16” του UECL, τι την Μπαρτσελόνα στο UCL, θα ήταν… το ίδιο (από άποψη πόντων που έπαιρνες στις ειδικές λίστες της UEFA). Κάπως έτσι ο ΠΑΟΚ έφτιαξε την κατάταξή του και έφτασε στο Top-50. Ένα τέτοιο γεγονός θα τον βοηθάει για χρόνια, στις κληρώσεις που θα μπαίνει ανεξαρτήτως διοργάνωσης.
Φέτος, ήταν η σειρά του Ολυμπιακού να καταλάβει τι έχει στα… χέρια του. Φυσικά, το δέλεαρ του τελικό σε ελληνικό έδαφος, στην “OPAP Arena” δηλαδή, έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Αλλά όταν μπορείς να βρεθείς στους “8” αποκλείοντας Φερεντσβάρος και Μακάμπι Τελ Αβίβ, δεν γίνεται να μην το επιδιώξεις. Οι Πειραιώτες είχαν τύχη, ικανότητα και… άστρο, ειδικά από τη στιγμή που ήρθε στη ζωή τους ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Χάρη σε εκείνον -πρωτίστως- έφτασαν έως την ιστορική κατάκτηση.
Το σημαντικό είναι πως με αυτόν τον τρόπο απέδειξαν αυτό που λέγαμε εδώ και 4-5 χρόνια. Πως το Europa Conference League είναι… ταμάμ για τις ελληνικές ομάδες. Ειδικά την τριετία που προηγήθηκε είναι πραγματικά κρίμα που δεν το εκμεταλλευτήκαμε ως χώρα ακόμα περισσότερο.
Πλέον, με τη νέα τριετία για τις διοργανώσεις της UEFA, τα δεδομένα θα είναι διαφορετικά. Τόσο στη δομή τους, όσο και στη βαθμολόγηση. Έστω κι έτσι όμως, οι ελληνικές ομάδες οφείλουν να σταματήσουν να… σνομπάρουν το Europa Conference League (το οποίο από του χρόνου θα λέγεται… σκέτο Conference League) και να ανοίξουν τα μάτια τους μπροστά στην ευκαιρία που τους παρουσιάζεται. Το θετικό είναι πως η επιτυχία του Ολυμπιακού μάλλον θα τις ωθήσει προς αυτήν την κατεύθυνση… είτε το σχεδίαζαν πραγματικά, είτε όχι!
