Η εγχώρια σεζόν ολοκληρώθηκε με τον Παναθηναϊκό να αναδεικνύεται πρωταθλητής της Stoiximan Basket League, κάτι που -κακά τα ψέματα- οι “πράσινοι” έμοιαζαν να το αξίζουν λίγο παραπάνω.

Το μπάσκετ είναι ένα άθλημα που στη μεγάλη πλειοψηφία των αγώνων κερδίζει ο καλύτερος. Επίσης, στη συντριπτική πλειοψηφία των Best of 5 σειρών, κερδίζει ο καλύτερος. Κάτι τέτοιο είδαμε και στο ελληνικό πρωτάθλημα, όπου -ως συνήθως- τέθηκαν αντιμέτωποι οι δύο “αιώνιοι”. Μάλιστα, αυτήν τη φορά μπήκαν στο παρκέ ο ένας με τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης και ο άλλος με 3η θέση στη Euroleague.

Καταλαβαίνει κανείς πως το επίπεδο ήταν υψηλότερο από ποτέ. Φυσικά όποιος είδε όλους τους αγώνες ανταμείφθηκε από το σπουδαίο θέαμα που μας χάρισαν οι δύο ομάδες. Παράλληλα όμως, είδαμε και ιστορική ανατροπή. Μόνο η ΑΕΚ πριν από 20+ χρόνια είχε γυρίσει τελικούς από το εις βάρος της 2-0. Πάλι τότε, ο Ολυμπιακός ήταν στην άλλη πλευρά. Αυτήν τη φορά τα κατάφερε ο Παναθηναϊκός, ο οποίος το προηγούμενο 5ήμερο βγήκε από… συμπληγάδες για να ολοκληρώσει το νταμπλ με εγχώριο και διεθνή τίτλο.

Η αλήθεια είναι πως το “τριφύλλι” είχε καθολική κυριαρχία στην Basket League φέτος. Δεν έχασε την πρώτη θέση ούτε για μια στιγμή, ενώ ακόμα κι εκεί που η κατάσταση… δυσκόλεψε έβγαλε αντίδραση. Η διαχείριση της κατάκτησης της Euroleague δεν είναι ποτέ κάτι εύκολο. Έχουμε δει τον Ολυμπιακό να καταρρέει το 2013 μετά το back-to-back, χάνοντας με 3-0 στους τελικούς. Έχουμε δει κι άλλες ομάδες ανά την Ευρώπη να μην παίρνουν το εγχώριο πρωτάθλημα λίγες μόλις βδομάδες αφότου σήκωσαν το ευρωπαϊκό.

Ωστόσο, όπως είχαμε πει… αν μια ομάδα μπορούσε να γυρίσει από το εις βάρος της 2-0 σε σειρά τελικών, αυτός ήταν ο Παναθηναϊκός του Έργκιν Άταμαν. Έτσι κι έγινε! Οι Πειραιώτες πληγώθηκαν από τα λάθη στον καλοκαιρινό σχεδιασμό, κάποιους τραυματισμούς και φυσικά την “κακή” επιλογή του… κοψίματος του Μόουζες Ράιτ. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, η σεζόν τους δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αποτυχημένη. Κατέκτησαν το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ, ενώ επίσης πήγαν στο Final-4 έχοντας χάσει τους δύο καλύτερους παίκτες τους από την περσινή σεζόν (Σλούκα και Βεζένκοφ).

Εν τέλει όμως το… πρόβλημα που εμφανίζεται στον απολογισμό της σεζόν είναι ένα και πολύ βασικό. Η απώλεια του πρωταθλήματος από μονής της, δεν θα ήταν κάτι τραγικό αν προέκυπτε σε μια συζήτηση πριν από δύο βδομάδες. Η απώλεια του πρωταθλήματος όμως από το 2-0, με τρεις συνεχόμενες ήττες σε πέντε ημέρες δεν είναι κάτι που μπορεί να παραληφθεί εύκολα. Οι παίκτες του Μπαρτζώκα έδειξαν να μην έχουν την ψυχική δυνατότητα να… καθαρίσουν τη σειρά στις τρεις διαφορετικές ευκαιρίες που είχαν. Αυτό από μόνο του είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Ο Ολυμπιακός οφείλει να μάθει από τα -πολλά- φετινά λάθη. Βάσει όσων λέγονται θα γίνει και μια μεγαλύτερη επένδυση, επομένως θα υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας μίας ομάδας που θα διεκδικήσει με ακόμα μεγαλύτερες αξιώσεις όλους τους τίτλους. Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός έχει την ηρεμία που του δίνουν ο τίτλος του Πρωταθλητή Ευρώπης και Ελλάδας. Ο Άταμαν έχει στα χέρια του μια… έτοιμη ομάδα που απλώς χρειάζεται 2-3 πινελιές για να είναι ακόμα καλύτερη του χρόνου.

Το μόνο σίγουρο είναι πως το μέλλον για το ελληνικό μπάσκετ σε επίπεδο συλλόγων φαίνεται πως θα είναι αρκετά καλό. Με την ευχή να ισχύσει κάτι αντίστοιχο και για την Εθνική Ομάδα που σε δύο βδομάδες θα διεκδικήσει την επιστροφή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες!